Iedere zondagavond willen we met elkaar de week beginnen, en opdragen aan God.

Om de beurt zijn de kernbewoners aan de beurt om een stuk voor te bereiden. We behandelen momenteel met elkaar het boek Hebreeën. Na Jozua en Richteren, besloten we een boek uit het nieuwe testament onder de loep te nemen. Geweldig om je met elkaar te verdiepen in het Woord van God.

In het stuk van vandaag, Hebr. 5 gaat het over Jezus Christus die priester in eeuwigheid zal zijn. Daarnaast staat er dat Hij door het lijden heen gehoorzaamheid heeft geleerd! Was Hij dan ongehoorzaam, dat Hij het heeft moeten leren?

In Lucas 2 kun je lezen dat Jezus als 12 jarige jongen achterblijft in de tempel, terwijl Maria en Jozef verwachten dat Hij mee naar huis gaat. Hij plukt aren op de Sabbat, gaat ogenschijnlijk dwars in tegen wetten en regels van zijn tijd….. Tja, misschien zou je hem uit menselijk oogpunt ongehoorzaam kunnen noemen, maar Hij is nooit ongehoorzaam geweest tegen God, Zijn Vader!

Zelf zegt Jezus dat Hij zich richt op de wil van Hem die Hem gezonden heeft (Joh. 5:30). Ook tijdens zijn gebed op de olijfberg, vlak voor zijn gevangenneming zie je de worsteling tussen Zijn wil, en de wil van de Vader. “Maar laat niet wat Ik wil, maar wat U wilt gebeuren” (Luc. 22:42).

We hebben met elkaar een diep besef. Voor de een was het allang helder, voor de ander een nieuw inzicht, en voor weer een ander een verdieping. Jezus is écht mens geworden. Hij had te worstelen tegen verleidingen, en een innerlijke strijd tussen Zijn wil, en de wil van Zijn Vader. Wat een risico heeft God genomen door mens te worden. En prijs God dat Jezus stand gehouden heeft, en alle verleidingen heeft doorstaan, zodat Hij als Eeuwige Hogepriester het ultieme zoenoffer voor onze zonden kon zijn.

Een jongedame kwam kennismaken met het leven in Zilt, en de voor en tegens van het bijhouden van een google-agenda werden tegen elkaar afgewogen aan de andere kant van de tafel. Niets aan de hand zou je denken.

Ware het niet dat na de koffie (rond 10:40, we nemen onze tijd) het gesprek een vervolg had in de gang… langzaamaan kwamen we dichter bij de verschillende voordeuren.

Bij de Zilt-voordeur bespraken we o.a. uitvaarten, begrafenissen, de hoge kosten en verzekeringen hiervan e.d.

Bij het intekenbord hadden we het erover hoe leuk het is dat een trouwe bezoeker van de open-maaltijd gaat koken voor de anderen, en dat er zulke leuke contacten ontstaan… Halverwege de trap (ja, ja, we vorderen gestaag) werden de, helaas te vaak, voorkomende rioleringsproblemen onder de aandacht gebracht, en een oplossing gezocht, en o ja, er konden ook nog spullen gebracht worden. “Wie is er thuis vanmiddag?”

“Hoe laat is het eigenlijk?” Werd er gevraagd: “11:25 uur” “WAAAT!!!!, zo laat al.” klinkt er geschrokken, en iedereen stormt zijns weegs.

Conclusie: Leven in Zilt vreet tijd! Wees alert!